MAREA DE VIGO POLA ELIMINACIÓN DO AMIANTO NAS LIÑAS DE ABASTECEMENTO DE AUGA POTABLE.

Marea de Vigo rexistra unha moción para a eliminación do amianto e os seus derivados das infraestruturas municipais con prioridade sobre as liñas de abastecemento de auga potable á poboación.

O Grupo Municipal considera que, dentro das inversións de Aqualia, sexa prioritario a eliminación deste material por enriba de actuacións puramente “ornamentais” .

As tubaxes de fibrocemento a base de fibras de amianto e cemento xeneralizáronse nas redes de auga europeas dende os anos 40, sendo esta unha expresión do auxe económico da industria do cemento e do sector da construción. O fibrocemento ou “amianto-cemento” é un material artificial obtido da mistura de auga, cemento e fibras de amianto, nas que estas representan entre o 10 e o 25% da mistura.

Os síntomas de enfermidade por exposición ao amianto foron durante moitos anos difíciles de detectar, xa que soen aparecer entre os 10 e os 40 anos despois da exposición ao material, Aínda así, desde 1935 coñécense os primeiros traballos que relacionan cientificamente a exposición ao asbesto e o cancro de pulmón. A substancia foi clasificada e recoñecida por organismos internacionais (Oficina internacional para a investigación do cancro, Oficina de Protección ambiental, etc..) como un canceríxeno humano, habendo relación entre a exposición ao asbesto e varios tipos de cancro, como o colonorrectal ou gastrointestinal.

A Directiva Europea 1999/77 do 26 de xullo do 1999 xa limitaba o uso e comercialización de substancias como o amianto, e por extensión, fibrocemento nas tubaxes. A través da orde do 7 de decembro do 2001, en España están prohibido o uso e comercialización de todo tipo de amianto e produtos que o conteñan. Dende 2003, están totalmente prohibidas tanto nos usos como en comercialización, esta vez, pola directiva europea 2003/18/CE, e márcase a súa substitución por outros materiais, dado o potencial perigo no tempo.

Mais, a pesar da prohibición total, en todo o ámbito do estado aínda quedan millóns de toneladas de amianto, que poden supoñer un potencial risco para a saúde. Hai dúas formas de exposición ao amianto: por inhalación (casos de demolicións de estruturas que conteñen amianto, traballos de reparación nelas ou a propia degradación da estrutura) ou por deglutición de fibras de amianto, contidas na auga ao pasar polas tubaxes de fibrocemento.

No caso de Vigo, a pesar da lexislación vixente, a cantidade de tubaxe con fibrocemento existente na cidade é moi alta, o que fai necesario e prioritario a asunción de medidas para erradicalo, así como das estruturas que tamén conten coa substancia, priorizando edificios públicos como escolas ou hospitais.

Mais, o problema non consiste exclusivamente en eliminar o material senón tamén de onde depositalo posteriormente de xeito seguro e sostible, xunto coas medidas que se deben tomar para garantir condicións de salubridade para as/os propias/os traballadoras/es que teñen que manipular e reparar este tipo de instalacións.

Na moción da Marea de Vigo, polo tanto, pídense unha serie de acordos baseados, en primeiro termo, na “realización dunha auditoría-informe sobre a cantidade e situación das conducións de auga potable de fibrocemento existentes nas redes de auga potable do Municipio, así como daqueloutras infraestruturas públicas de competencia municipal que poidan conter amianto ou dalgún dos seus derivados”, a partir do que se establecería un “Plan de Eliminación de amianto ou derivados das infraestruturas públicas municipais e en especial das correspondentes a conducións de auga potable”, establecendo un horizonte temporal próximo a partir do cal a erradicación destes materiais prexudiciais para a saúde sexa un feito.
Tanto para a diagnose da situación como para o Plan de Eliminación do amianto, para a Marea de Vigo é importante que exista colaboración doutras administracións públicas. Do mesmo xeito, pedirase á FEMP que impulse convenios de colaboración entre entidades para facilitar a erradicación destes materiais.

O Grupo Municipal da Marea de Vigo, pedirá ademais que, dentro das inversións da empresa concesionaria, sufragadas con partidas posteriormente amortizadas no prezo do servizo nas facturas da veciñanza viguesa, teña prioridade a eliminación e substitución da tubaxe que conteña amianto, por enriba de ningunha outra inversión “ornamental”, dende logo non prioritaria para a saúde das e dos viguesas/es.

Advertisements

MAREA DE VIGO ALERTA DA PERDA E DETERIORO CULTURAL QUE O MUSEO DE ARTE CONTEMPORÁNEA DE VIGO (MARCO) PODE SUFRIR SEN UN EQUIPO DIRECTOR E UN PROXECTO DEFINIDO E PLANIFICADO.

Rubén Pérez, voceiro do Grupo Municipal, considera que a “batalla de poder do PP e PSOE dende diferentes institucións dentro do Padroado do MARCO pode significar a defunción deste museo como espazo referencial da arte contemporánea en Galicia”.

Para Marea de Vigo, o feito de que o Concello de Vigo acabe asumindo a totalidade do Padroado e a maioría da inversión orzamentaria non pode alterar o proxecto museístico que durante anos, contra todas as dificultades, foron quen de sacar adíante os equipos directores do museo, referenciando a cidade de Vigo mesmo nos máis importantes circuítos de arte contemporánea do estado.

“O feito de que todo o peso económico recaía agora no Concello, que non existise unha vontade de que vellos actores como a Deputación volvesen ao padroado, xunto coa dimisión do actual director e a falla de programación cultural a medio prazo amosa unha grave falla de proposta como contedor cultural para o único museo en Vigo cun nivel de actividade e visitantes aceptable” expón Rubén Pérez

O MARCO, especialmente baixo a dirección de Iñaki Martínez, chegou a facerse un oco xunto a grandes museos de referencia internacional, polo que, a apertura do proceso para a contratación do novo director debe contar necesariamente con criterios de méritos e experiencia. Proxectar unha xestión centralizada dentro da Rede Museística Viguesa é un erro absoluto.

A situación de desamparo do museo era evidente, dados os recortes dos orzamentos pola vía da marcha de diferentes administracións que aportaban recursos, o sistema concesionado a empresas para a xestión das salas, a infrautilidade de espazos como o anexo posterior (agora de uso hostaleiro case en exclusividade), a desaparición da tenda, etc…exemplos todos do que ten vivido o museo nestes últimos anos e, no caso das dotacións orzamentarias, causas da propia situación.

Agora, lamenta Marea de Vigo, o feito de que todo o poder sobre o espazo do MARCO xire en torno as ocorrencias da alcaldía de Vigo, tratando de encaixar exposicións ou eventos que non teñen nada que ver coa arte contemporánea e a súa divulgación colectiva e social, pode supoñer un grave prexuízo cara o propio museo, provocando tanto a perda de identidade como a perda do recoñecemento conseguido durante os pasados anos.

MAREA DE VIGO DENUNCIA QUE EN VIGO NON HAI NIN UNHA VIVENDA PARA EMERXENCIAS POR DESAFIUZAMENTOS, NIN DA XUNTA NIN DO CONCELLO

O Grupo Municipal da Marea de Vigo denuncia que nin Xunta nin Concello teñen a data de hoxe unha soa vivenda na cidade para dar solución urxente ás familias desafiuzadas

Coñecidos os datos do Consello Xeral do Poder Xudicial que falan dun 14, 4% de aumento dos casos de desafiuzamentos en Galicia, a Marea de Vigo denuncia que non exista analogamente un reforzo da loita contra esta problemática con solucións habitacionais dende as administracións con competencias como o Concello de Vigo e a Xunta.

Marea de Vigo ten coñecemento dun novo caso de desafiuzamento en Vigo que pode ter lugar no día de mañá, desafiuzamento coñecido pola administración local ao ter recibido varias peticións de axuda, segundo as persoas afectadas.

Para a Marea de Vigo é urxente a adopción de medidas pro-activas en materia de vivenda por parte do Concello, xa que, por unha banda, a día de hoxe, tanto Concello como Xunta de Galicia recoñecen ás persoas afectadas que “non dispoñen de ningunha vivenda no término municipal de Vigo para estes casos”, e, pola outra, seguen sen aclararse os procesos de acceso ao rexistro de vivenda baleira da Xunta.

É inescusable a inacción do Goberno Municipal cara a veciñanza que se está vendo afectada, día tras día, en multitude de casos de desafiuzamento. Esta falla da responsabilidade natural que debería ter unha administración local como a máis próxima á cidadanía, está sendo paliada polo movemento asociativo, movementos sociais e veciñais que están acompañando ás persoas que se están vendo nestas situacións de emerxencia social e habitacional tan extremas.

Marea de Vigo considera tamén que o destino final dos recursos económicos obtidos das poxas polas 19 vivendas de Rosalía vendidas de xeito irresponsable polo Goberno Municipal, debe ser cara á dotación de máis patrimonio público destinado a que o Concello poida paliar a inexistencia de vivendas de emerxencia social para familias que son expulsadas dos seus fogares, especialmente aquelas onde existen menores e persoas dependentes.

Para substanciar isto, tal e como xa ten anunciado e presentado ante o Pleno a Marea de Vigo, é necesario a creación dun Parque Municipal de Vivenda, que, ademais de contar con vivendas de titularidade municipal, contaría con aquelas que puidesen ser cedidas a súa titularidade ou uso por entidades bancarias, SAREB ou outros organismos públicos mediante convenio.

MAREA DE VIGO CONSIDERA LEXÍTIMA A “MOBILIZACIÓN” POLO AVE DIRECTO A VIGO PERO SERÍA BO QUE ALGUÉN EXPLICARA QUE O QUE CHEGA POR CERDEDO NIN É DIRECTO NIN É AVE

“É bastante sinxelo comprobar, tanto na información de Adif, como na proposta de enxeñeiros ferroviarios e mesmo na proposta dos creadores da variante de Cerdedo, que menos do 65% do trazado é velocidade alta, e, en ningún caso é directo a Vigo, senón que ten que conectar inexorablemente co Eixo Atlántico. No caso da opción Cerdedo, esta conexión sería a mais afastada, situándose entre Pontevedra e Vilagarcía” explica Rubén Pérez, voceiro do Grupo Municipal da Marea de Vigo.

O Grupo Municipal da Marea de Vigo considera lexítima a reivindicación, e mesmo non se mostrou en desacordo no Consello Social da Cidade cando se acordou a reclamación do “AVE por Cerdedo”, mais sigue amosando as súas dúbidas en canto a destinar tal inversión pública ao proxecto, inversión que logo computa a débeda pública e polo tanto condiciona os orzamentos do estado. Non é lóxico máis sacrificio de gastos sociais, sanitarios, educativos, etc… para ter esa variante que, en picos de velocidade, ancho de vía e electrificación non son homologables ao modelo “AVE” ou mesmo a alternativas de velocidade alta como Avant ou Alvia.

“O “AVE” dende fai anos que é unha marca comercial e non un sistema ferroviario, o que hai que definir son as características técnicas de cada tramo”, matiza Rubén Pérez.

Para a Marea de Vigo, tamén é necesario un esforzo cidadá, mais aló das campañas partidarias e mediatizadas do Goberno Municipal, para informarse do que estamos a falar cando alguén argumenta que a variante de Cerdedo é un “AVE directo a Vigo” xa que esta proposta conectaría á velocidade alta (non AVE) na localidade da Portela co eixo atlántico xa existente que conecta Vigo coa Coruña, liña de altas prestacións pero tecnicamente non alta velocidade. Como tampouco é “AVE” o que chega á Coruña e Santiago, por moito que o repita como un “mantra” o alcalde Abel Caballero.

Marea de Vigo anima á veciñanza viguesa a discutir abertamente sobre o modelo ferroviario que precisa a nosa cidade, que por suposto pasa por integrar un sistema de alta velocidade que conte cun traxecto a Madrid en menos de 4 horas pero lembrando que esta infraestrutura compite directamente coa aeroportuaria, na que estamos deitando miles de recursos públicos nesta cidade. Sirva por exemplo que máis do 70% dos viaxeiros actuais do AVE Madrid-Barcelona eran antes os usuarios da ponte aérea Madrid-Barcelona.

Marea de Vigo cre que non se debe empregar a demagoxia con algo tan serio como a inversión pública. O feito de que en verán os hospitais de Vigo pechen camas, que os colexios non teñan equipas docentes e liñas escolares axeitadas, ten moito que ver coa brutal débeda pública, que PP e PSOE consagraron pagar antes que calquera outro gasto social na reforma constitucional do ano 2011, e que ten gran parte de orixe na delirante inversión en autovías sen tráfico, trens sen pasaxeiros e aeroportos sen voos.

Por este motivo, Marea de Vigo pide explorar alternativas que poñan un sistema ferroviario de alta velocidade no prazo de dous anos operativo na nosa cidade, modelo que pode pasar por unha inversión urxente na liña actualmente existente entre Vigo e Ourense, que non precisaría de expropiación ao ser terreos de ADIF, que podería ter unha Avaliación de Impacto Ambiental rápida ao ser unha infraestrutura existente e que, con melloras das curvas, electrificación e desdobre de tramos, podería poñer por debaixo dos 50 min o traxecto Vigo-Ourense, e, ese mesmo tren conectar directamente á alta velocidade con Madrid. Esta inversión sería infinitamente máis asumible en dous exercicios orzamentarios, tendo en conta o criterio de contención do gasto público imposto inxustamente pola UE (e, polo tanto, máis realista) que os 2.300 millóns de euros da variante de Cerdedo.

MAREA DE VIGO PÍDELLE AO GOBERNO MUNICIPAL A RECUPERACIÓN DOS CASE 10 MILLÓNS DAS TORRES “IFER”

Marea de Vigo pídelle ao Goberno Municipal a recuperación dos case 10 millóns de euros que lle corresponden ao Concello, e polo tanto á veciñanza viguesa, polo aproveitamento lucrativo das Torres “Ifer”.

Os diferentes gobernos negáronse a cumprir a lexislación vixente e as diferentes sentenzas nas que, conforme á propia lei, dotaban ao Concello do 10% da promoción das torres.

“Xusto nun momento no que o debate sobre a vivenda pública ten tanta relevancia, e xusto no momento no que se vai elaborar un novo Plan Xeral de Ordenación Municipal, a Marea de Vigo considera que xa é o tempo de reclamar para a cidadanía viguesa o que, goberno tras goberno municipal rexeitaron reclamar” afirma Rubén Pérez, voceiro do Grupo Municipal da Marea de Vigo.

O Grupo Municipal da Marea de Vigo, xa en agosto do 2015, preguntara no Pleno do Concello se nesta ocasión íase levar a cabo dita reclamación, obtendo como resposta un simple “fíxose como marcaba a lexislación vixente no momento”. A Marea de Vigo entendeu entón que a resposta debía vir motivada polo convenio que tiñan asinado a Promotora Ifer e o propio concello, onde non existía tal 10%, mais, segundo sinala Rubén Pérez, “a lei está e estaba tamén naquela altura por enriba dun convenio bilateral. E dicir, ou o convenio é ilegal, ou simplemente non reflectía esa parte, o que non exime do seu cumprimento”

No seu día, a propia promotora Ifer tratou incluso de “saltarse” a lei nese aspecto, amarrándose ao citado convenio urbanístico.

Dito convenio tamén foi requirido polo Grupo Municipal da Marea de Vigo, hai xa máis dun ano, así como os planos que puideran clarificar as/os verdadeiras/os propietarias/os dos terreos afectados na promoción. Para ambas cousas, a Marea de Vigo obtivo o silencio como resposta.

Ademais destas peticións, hai un feito que, para a Marea de Vigo sería aclaratorio, que non é outro que saber si existe licenza de actividade nas torres, e no caso de non existir, os motivos.

Calquera intento de legalización de todo o ámbito, debería pasar polo reparto equitativo de cargas urbanísticas e beneficios, pola redacción do proxecto de compensación e pola clarificación da propiedade dos terreos, ademais de facer a reclamación que, tal e como fixo Adif (Ministerio de Fomento) reclamando o que lle corresponde á entidade (sentenza 629/2015 do TSXG) o Concello tería que facer, reclamando, neste caso, o devandito 10% de aproveitamento lucrativo.

Para o Grupo Municipal da Marea de Vigo, é especialmente grave que, dende o ano 1996, coñecida a sentenza xa naquela altura polo propio Concello de Vigo, estiveron, todos os diferentes gobernos que pasaron polo Concello, “escurrendo o vulto, facendo varias modificacións e tratando así encaixar e legalizar o que non pode ser legalizado. Mais o máis grave de todo é que, en definitiva, unha promotora privada apropiouse dunha gran cantidade de diñeiro pertencente á veciñanza de Vigo, para o que contaron coa interesada conivencia das persoas que din representar a dita veciñanza” remata Rubén Pérez.

MAREA DE VIGO VALORA OS DOUS ANOS DE LEXISLATURA COMO A PLASMACIÓN DUN MODELO EN RETROCESO.

O Grupo Municipal da Marea de Vigo vén de dar unha rolda de prensa para facer balance sobre os dous primeiros anos de lexislatura nos que a Marea de Vigo está no Concello.

Entre os asuntos máis salientables para a Marea de Vigo, un punto de inflexión nestes dous anos foi a innecesaria aprobación dun novo Regulamento do Pleno, que, segundo as verbas do concelleiro Xosé Lois Jácome, “veu consagrar a limitación á labor e ao dereito á información da oposición, xunto ao baleirado de contido político dos plenos a través do nulo contido das comisións informativas, ou á limitación para a presentación de mocións”

Jácome destacou ademais o “escaso compromiso coa normalización lingüística para un Goberno ao que se lle enche o peito no día das Letras Galegas, mentres, de facto, non leva adiante as políticas de normalización lingüísticas no propio Concello”

Na súa intervención, Xosé Lois Jácome tamén insistiu no tocante á contratación pública e os efectos que están tendo as prácticas levadas a cabo para as e os traballadoras/es. “Nestes dous anos, consagráronse dinámicas de contratación pública a base de recursos contractuais e conflitos laborais como o persoal de limpeza sen cobrar, parques e xardíns en permanente problemática a causa dos recursos sobre o propio proceso de contratación, ou o persoal dos aparcadoiros da Porta do Sol e a Praza de Portugal, persoal ao que se lle prometeu unha solución precisamente a raíz dunha moción do Grupo Municipal da Marea de Vigo aprobada por unanimidade no Pleno sobre a que nada fixo o Goberno Municipal. Hoxe en día están na rúa e os aparcadoiros pechados” explicou o concelleiro.

En canto a cultura, salientáronse as carencias que ten a cidade froito da concentración de medios económicos en proxectos como o Auditorio do Mar de Vigo, no que “nestes dous anos seguiuse afondando no burato que representa para os orzamentos de cultura nesta cidade, cartos que só serviron para o lucro da concesionaria, xerando así un “contenedor sen contido”, cunha escasa programación cultural que nos costa medio millón de euros ao ano de cartos públicos” segundo as verbas do concelleiro Xosé Lois Jácome.

Rubén Pérez, voceiro do Grupo Municipal da Marea de Vigo, comezou a súa intervención coa idea de que “estamos ante un goberno en repregue; non estamos ante aquel goberno que “fanfarroneaba” con inversións, coa situación do urbanismo na cidade ou mesmo coa situación económica e política de Vigo facendo incluso comparacións de xeito tendencioso con outros gobernos municipais”.

“Somos unha das grandes cidades do estado co planeamento urbanístico anulado, con procesos xudiciais abertos importantes, cun goberno que ten que empregar pantallas publicitarias e mediáticas. En lugar de investir para tratar de paliar as carencias despois do desmantelamento de servizos dos anos da crise a través de dotacións e grandes investimentos nos barrios (por exemplo en materia de educación e cultura), a maior parte dos recursos se foron para as humanizacións, que son, para a Marea de Vigo, completamente discutibles en canto á creación de emprego ou mesmo sobre o mantemento das mesmas. Nin tan sequera foron para os grandes proxectos que se prometeron na propia campaña electoral nin ao principio da lexislatura, como aconteceu co famoso e tamén cuestionado aparcadoiro gratuíto na contorna do Hospital Álvaro Cunqueiro” explicou Rubén Pérez.

Para a Marea de Vigo, a utilización de recursos como o o AVE (utilizado xa dende o ano 1993 polo mesmo Abel Caballero), xunto a modelos de concentracións cidadás como foi aquel da “defensa da banca viguesa”, supoñen un enésimo intento de xustificar un goberno, na práctica, en retroceso.

Rubén Pérez, cualificou como “outro burato político que temos aberto” en referencia a Área Metropolitana, a cal “xeraba un bo momento para metropolitanizar servizos públicos, e, dese xeito, poñer enriba da mesa a posibilidade de levar a cabo políticas de retorno do público, que terían así prezos non desorbitados como é no caso da auga ou o transporte para a veciñanza da Área. Vendo as actitudes do PP e o PSOE sobre este tema, é moi difícil que vexamos a Área Metropolitana nesta lexislatura”

O Grupo Municipal da Marea de Vigo considera que se está construíndo un réxime perigoso para o futuro municipalista do Concello de Vigo de seguir nesta senda, xustificada por algúns polo punto de vista das maiorías absolutas. Hai moitos exemplos de concellos que, con maiorías absolutas, deixaron os seus municipios “hipotecados” por moitos anos, e non se trata só dunha cuestión económica senón de funcións e servizos esenciais.
Esencial é a contratación pública, mediante a que se pode amarrar o futuro dunha cidade a catro empresas
Esencial tamén é o urbanismo: Un plan anulado despois de 6 anos de vixencia, que conta con centos de proxectos atrapados nel e sen visos de ser aprobado un novo no que queda de lexislatura.
E, esencial é o tecido asociativo veciñal, cultural e incluso deportivo. Convencelos que a súa relación co Concello é o convenio directo establece políticas de “premio e castigo” capaces de desartellar o movemento asociativo da cidade, e iso, segundo a Marea de Vigo, é o que está a acontecer.

Para a Marea de Vigo, visibilizar e combater esta realidade vai ser o eixo de traballo nos dous anos que quedan de lexislatura.

MAREA DE VIGO AMOSA O SEU APOIO Á FECOVI ANTE A DESESTABILIZACIÓN QUE ESTÁ SUFRINDO NOS ÚLTIMOS DÍAS

O Grupo Municipal da Marea de Vigo apoia á Federación de Comerciantes de Vigo (FECOVI) na operación de desestabilización alentada desde o Concello que está a sufrir nos últimos días.

A Marea de Vigo sempre apoiará a de a todas aquelas  asociacións e federacións que pulan polo asociacionismo como ferramenta aglutinadora de defensa dos dereitos comúns, neste caso, do pequeno comercio local.

Para a Marea de Vigo, os intereses particulares, partidarios ou conxunturais non deberían de condicionar a situación da federación de comercio vigués, que, á marxe de escoitar as diferentes posturas políticas con respecto aos temas que lles son do seu interese, as súas decisións deben ser soberanas e sen inxerencias tales como o feito de tratar de crear novas asociacións para copar os espazos comúns, accións que parece están a acontecer desde o momento, hai xa meses, no que se puxo enriba da mesa o debate sobre os horarios comerciais ao ser declarada Vigo como “cidade de gran afluencia turística”, momento no cal, de forma demostrada, desde a concellería de Comercio, leváronse a cabo certas manobras para acadar o resultado que lle interesaba a mesma Concellería (e que non necesariamente ía a favor da supervivencia do pequeno comercio).  “FECOVI sempre foi un órgano independente dos gobernos locais e así debe de seguir sendo”, apunta Rubén Pérez, voceiro do Grupo Municipal da Marea de Vigo.

O que está acontecendo nesta ocasión e que algúns pretenden a división do tecido asociativo dos comerciantes a través da defensa dun proxecto que hoxe en día  está morto, como é o proxecto de Porto Cabral. Esta defensa é cualificada pola Marea de Vigo como “actitude suicida”, xa que, a historia, os proxectos paralelos noutras cidades do estado e mesmo os estudos, veñen reafirmar o desastre que supoñen os grandes centros comerciais para o pequeno comercio local, e, segundo Rubén Pérez,  “non podemos entender que asociacións como a de Teis tomen estas decisións en base á defensa de Porto Cabral, sendo este proxecto completamente lesivo para os intereses dos/as seus/súas representados/as”.

Desde o Grupo Municipal da Marea de Vigo tamén hai que dicir que a información que se está dando sobre a saída de asociacións como a do Calvario e Príncipe de FECOVI resulta moi imprecisa e podería dar lugar confusións, xa que, o acontecido con estas asociacións sucedeu hai tempo e baixo razoamentos que distan moito do suxerido e argumentado nos últimos días por parte, neste caso, da asociación de comerciantes de Teis.

%d bloggers like this: