ESQUERDA UNIDA DE VIGO PREGÚNTASE SE O CONCELLO, QUE VEN DE APROBAR NON TRABALLAR CON ENTIDADES QUE REALIZAN DESAFIUZAMENTOS, PENSA TODAVÍA OBTER 27 MILLÓNS DE EUROS EN PRÉSTAMOS A ENTIDADES BANCARIAS ENTRE ESTE 2012 E O 2014.

O coordenador local de EU en Vigo, Rubén Pérez, valorou hoxe como “baleiro de contido real” o anuncio do Concello de non operar con entidades bancarias que realicen execucións hipotecarias. O coordenador considera que o PSOE ten unha responsabilidade “ineludible” na arquitectura legal e institucional aos desafuizamentos que agora pretende agochar tras acordos en pleno que son “papel mollado” ante o feito do contínuo recurso do endebedamento municipal con entidades bancarias (máis de 30 millóns se lle deben ao BBVA actor protagonista de miles de desafiuzamentos no estado español).

EU lembra que nos ORZAMENTOS APROBADOS para o 2012 establecíase un horizonte de novos préstamos entre 2012 e 2014 por valor de 27,6 millóns de euros, préstamos adicados case en exclusiva a seguir coa política de humanizacións con cargo ao endebedamento coas entidades de crédito privadas. Curioso xeito entón, engadíu Rubén Pérez, de castigar co “latigo da indiferencia municipal” a estas entidades bancarias.*

ESQUERDA UNIDA leva dende mediados dos 90 protestando e presentando iniciativas contra as sucesivas modificacións da lei do solo, da lei hipotecaria, da de arrendos urbáns…. igualmente seguimos denunciando as medidas de “puro maquillaxe” do drama dos desafiuzamentos xa que como recollía Yolanda Díaz, deputada de ALTERNATIVA GALEGA DE ESQUERDA e coordenadora nacional de EU: “O Real Decreto Lei 27/2012 de medidas urxentes para protexer aos debedores hipotecarios, é inxusto, déixanos na indefensión e só beneficia á banca “

EU considera inútil a proposta do PP, xa que:

a) O marco temporal decretado para a efectividade da suspensión temporal semella a todas luces insuficiente xa que nada, nada, garante que dentro de dous anos a situación das persoas afectadas mellore de forma substancial. A afirmación “con la confianza de que, a la finalización de este período, habrán superado la situación de dificultad en que se puedan encontrar en el momento actual” é un auténtico disparate, análogo ao dos “brotes verdes”. Desde Esquerda Unida, polo contrario, estamos convencidos que a mala situación económica, tendo en conta as desastrosas políticas do PP e da Troika, poden manterse, cando non empeorar.

b) Unámoslle ao anterior que o PP decidiu inhibirse e declara textualmente que o real decreto-lei non altera o procedemento de execución hipotecaria, polo que as persoas que estean nunha situación de “suspensión temporal” verán como os intereses de mora medran durante os dous anos como unha enorme lousa.  A consecuencia semella devastadora: o mantemento dunha mala situación económica, unida ao incremento dos intereses significarán, de forma inmediata, a perda da vivenda e a adquisición dunha débeda incrementada (polo propio goberno).

c)  Os supostos e os límites económicos (19.200 euros) son restritivos, xa que deixan fóra a moitas persoas que están, por moito que non o recoñeza este real decreto-lei, pasando por moitísimas dificultades debido non só a que hai unha situación de crise capitalista, senón a que todas as políticas de austeridade (neoliberal) do goberno foron contrarias ás posibilidades de que as persoas cheguen a fin de mes con tranquilidade.

d)  A única retroactividade que existe no real decreto-lei ten que ver co banco de vivendas na disposición adicional única. Pero o texto é claro no verbo empregado, promover, e, polo tanto, como a súa realidade efectiva vai depender, unha vez máis, da vontade da oligarquía financeira, estamos convencidos de que nada se vai facer ao respecto.

O grupo parlamentar de IU-A ESQUERDA PLURAL ven de presentar unha Proposición Non de Lei de moratoria de lanzamento execucións hipotecarias ao considerar que mentras no existe un marco legal e institucional non se pode seguir expulsando a cidadáns das súas videndas.

*Datos do endebedamento municipal en Vigo:

http://hoxe.vigo.org/pdf/orzamentos/2012/Concello_Estado_Deuda_Tres_Anos.pdf

 

Advertisements

ESQUERDA UNIDA DE VIGO CONSIDERA QUE ABEL CABALLERO E FEIJOO DEBERÍAN EXPLICAR PÚBLICAMENTE OS SEUS ELOXIOS RECENTES AO PROCESO DE FUSIÓN DE NCG E A FIGURAS COMO JOSE LUIS PEGO, EXDIRECTOR XERAL DE CAIXANOVA

Para EU as noticias que recolle hoxe EL PAIS de que 3 executivos, entre os que se atopa o exdirector xeral de Caixanova, cobraron 23 millóns de euros de prexubilación antes do proceso de fusión é a demostración de que a única saída para a estabilidade das caixas de aforros é a nacionalización e o control público sobre os consellos de administración das entidades de crédito e aforro.

Para o coordenador local de EU en Vigo Rubén Pérez é significativo que fai escasamente uns días o propio alcalde de Vigo loubaba públicamente a laboura de Jose Luis Pego como director xeral da antiga Caixanova, agradecendo os servicios prestados e casi identificando a súa prexubilación como un favor que facía para o bo desenvolvemento futuro da entidade fusionada. Para ESQUERDA UNIDA esa laboura excepcional que suliñaba o alcalde de Vigo ten un nome “10,8 millóns de euros que se levou no peto ao prexubilarse”. Sen considerar este feito ilegal ou fraudulento, EU considera moralmente reproblable que un consello decida aportar esa inxente cantidade de euros a tres executivos meses antes de que se coñeza o valor real da caixa fusionada que actualmente está nos 181 millóns de euros. Para Rubén Pérez que tres executivos cobren de indemnización por prexubilación o 17% de valor real de NCG é un feito gravísimo.

Para ESQUERDA UNIDA, que esta semán comezou en Vigo unha campaña explicativa sobre o proceso de bancarización das antigas caixas de aforros galegas que repartirá miles de dípticos explicativos na cidade, o verdadeiro problema da fusión das caixas e que se fixo tanto por parte do goberno como da Xunta co único obxectivo de satisfacer a voracidade do sector bancario estatal que sempre ollou con cobiza o aforro familiar que atesoran as caixas de aforros

¿QUÉ HAI DETRÁS DO PROCESO DE BANCARIZACIÓN DE NOVACAIXAGALICIA?

Dende fai moitos anos a Banca privada pretende que desaparezan as caixas de aforros semipúblicas, entidades de orixe público e que atesoraban máis do 50% do aforro familiar do estado. En 1996 coa chegada de Aznar á presidencia do goberno a AEB (Asociación Española da Banca) dirixiuse en numerosas ocasións ao goberno para que privatizara ás caixas e con elas dera acceso á banca privada e ao capital especulativo dos golosos fondos das mesmas, esencialmente o aforro familiar.

A crise financiera que vivimos (xunto coa mala xestión dos consellos de dirección das caixas e nula planificación de crecemento vexetativo da súa rede de oficinas) é unha excusa perfecta para que a Banca privada, coa inestimable axuda dun goberno do PSOE posto de xeonllos ante o capital e o poder financiero, consigan que se convirtan as caixas de aforros en bancos, de forma rápida e sen que os impositores teñan acceso a unha información de que vai pasar cos seus fondos e quen vai a empregar os nosos aforros e en que operacións especulativas. O que se trata e de que a Banca acceda de xeito legal aos fondos das caixas, ao seu inestimable patrimonio inmobiliario, que se desartelle a obligatoria obra social do sistema de caixas de aforros que obriga a que o 17% do beneficio adíquese á mesma. Non é extrano que o maior especulador financiero privado, JC Flowers, individuo que tiña o 25% do Hipo Real Estate Bank, banco alemán que o goberno nacionalizou ante a súa quebra, aterrice en Peinador uns días despois de coñecerse a definitiva bancarización de NCG.

ESQUERDA UNIDA de Vigo creemos firmemente que estamos asistindo ao maior roubo cometido á cidadanía, que ninguén nos preguntou se queremos ter os nosos aforros en banca privada, se queremos que fondos de inversión de capital risco xestionen os fondos da caixa. Os miles de vigueses e viguesas co alcalde á cabeza que protestaban porque o centro de decisión da NCG quedaba xeográficamente en Coruña deberían agora protestar dobremente porque o centro de decisión da nova ente financiera vai quedar en paraísos fiscais ou en mans dos “buitres do sistema financiero”.

Esquerda Unida fixo pública recentemente a súa proposta de intervención e saneamento das caixas de aforro para garantir o crédito ás pequenas empresas e as familias, e contribuír á creación dunha Banca Pública, que permita financiar o cambio de modelo produtivo. Nesas datas o Goberno anunciaba o seu proxecto de acelerar a privatización bancaria desas mesmas caixas con diñeiro público.  Parece que as caixas entraron dentro dos saldos de xaneiro para maior beneficio do capital financeiro e fronte ás necesidades reais da economía do país.

 

EU DEFENDE E CHAMA A MOBILIZARSE POR:

– Unha nova caixa pública ou entidade de aforro e crédito non especulativa fomentada dende o Concello de Vigo de acordo coa formativa legal que así o permite e en réxime de cooperativa, sobre o modelo das actuais Caixas Rurais.

–  Nacionalización da Banca e das Caixas que sexan participadas polo FROB en máis dun 50%.

–  Control estatal do patrimonio inmobiliario e cultural das caixas de aforros bancarizadas.

–  Prohibición das SICAV (sociedades de Inversión de Capital Variable) que van a especular cos fondos financieros do Banco NCG.

NON A BANCARIZACIÓN DAS CAIXAS

¡¡BANCA PÚBLICA XA!!

ESQUERDA UNIDA CONSIDERA QUE A POSIBLE ENTRADA DE CASTELLANO EN NOVACAIXAGALICIA EXEMPLIFICA Á PERFECCIÓN A TOMA DO CAPITAL ESPECULATIVO DAS CAIXAS DE AFORRO.

Para o coordenador local de ESQUERDA UNIDA de Vigo Rubén Pérez o discurso populista de Abel Caballero de identificar Caixanova coa antiga Caixa de Aforros Municipal non só era falso senón que ocultaba como sistemáticamente se foron cambiando os estátus xurídicos da caixa para convertila en Banco e acelerar a entrada de capital especulativo ansioso de facerse cos aforros dos vigueses e viguesas para seguir especulando. Agora temos unha pregunta para o alcalde ¿Qué é maís perigoso que o centro de decisión de NCG esté en Coruña ou que esté en mans dun inversor privado como Jose María Castellano?

Para ESQUERDA UNIDA a gran teima da ASOCIACIÓN DA BANCA PRIVADA DE ESPAÑA de facerse cos activos do sistema das caixas públicas que esixiran sucesivamente aos gobernos de Felipe González e de Aznar faise real. Para EU, o que está pasando con caixas como a NCG amosa como estamos ante a máis xigantesca expropiación da historia de España, é dicir, vaise a entregar ao capital financeiro privado o cincuenta por cento do crédito e do aforro do noso país, que é aproximadamente o que xestionan as Caixas, e vaise a entregar a través dunha ofensiva orientada á concesión de dereitos políticos ás cotas participativas nas Caixas.

Para EU esta ofensiva tivo dúas fases, a primeira, desprestixiar o control democrático das Caixas de Aforro e, doutra banda, o empeño do capital financeiro por cuestionar que cidadáns elixidos democraticamente non poidan encargarse da xestión de aforro.

EU seguirá defendendo un modelo de caixas públicas alonxadas do modelo bancarizado que PP e PSOE aplauden por igual. Os grandes perxudicados están sendo os aforradores e as plantillas das caixas que sufrirán despidos e condicións laborais máis indignas. Os beneficiados como sempre os especuladores que provocaron esta crise e que queren tapar buracos cos importantes activos das caixas públicas.

Esquerda Unida presenta un paquete alternativo de medidas fiscais para asegurar a redución do déficit público

EU CONSIDERA PROFUNDAMENTE INXUSTAS E POUCO EFICIENTES AS MEDIDAS DESENVOLVIDAS POLO GOBERNO DO PSOE

ESQUERDA UNIDA DEMOSTRA QUE OUTRA POLÍTICA É POSÍBEL CUN PAQUETE DE MEDIDAS FISCAIS QUE EVITA QUE SEXA A MAIORÍA SOCIAL QUEN PAGUE AS CONSECUENCIAS DA CRISE

O paquete de axuste do Goberno ten por obxectivo a redución do déficit das Administracións Públicas ata o límite do 3% en 2013 (desde o 12,2% actual). Para iso optou por unha política de recorte do gasto que afecta ás pensións, ao salario dos empregados públicos, ao investimento público, o emprego das Administracións e  certas prestacións sociais (lei de Dependencia, cheque.-bebé, etc).

Ademais de ser profundamente inxustas, estas medidas son pouco eficientes para reducir o déficit, posto que reducen o consumo e o investimento, xeran máis paro e, xa que logo, teñen un efecto moi negativo sobre  a recadación fiscal.

Esquerda Unida considera que a redución do déficit público só pode realizarse mediante o aumento da contribución fiscal dos que máis teñen e gañan, é dicir mediante unha reforma fiscal progresiva, que debe ser iniciada por un paquete de medidas urxentes, e cun plan serio de loita contra a economía mergullada e a fraude fiscal. Complementariamente a estas medidas, deben aplicarse en todas as administracións programas de racionalización e control do gasto público.

Para iso, Esquerda Unida defende as seguintes medidas:

1.-  Elevación do tipo impositivo marxinal no último tramo do IRPF (base liquidable superior a 53.407,20 euros; equivalente a uns 60.000 euros anuais de ingresos brutos) do 43 ao 50%.

2.-  Aumento de 5 puntos no imposto sobre beneficios (Imposto de Sociedades) das entidades, sociedades e institucións de intermediación financeira (Bancos, Caixas, Compañías de Seguros, Sociedades de Carteira, etc.).

3.-  Incremento de 3 puntos na tributación das empresas que cotizan en Bolsa e obteñen beneficios.

4.-  Creación dunha taxa sobre as transaccións en Bolsa do 0,2%.

5.-  Imposición extraordinaria do 50% dos bonos, primas e calquera outra retribución extrasalarial dos directivos de institucións financeiras, mentres dure a crise, entendido este fin como situar o índice de paro por baixo do existente a 1 de xaneiro de 2008.

6.-  Recuperación do Imposto de Patrimonio (2.147 millóns de euros en 2007, destinados ao Programa de Emprego das CCAA).

7.- Presentación do Goberno en función do seu exercicio da Presidencia Europea dun plan de converxencia e harmonización fiscal para os países da UE con calendario de aplicación.

8.-  Reorientación da reforma do IVE, eliminando a subida xeral de tipos que entrará en vigor o 1 de xullo e establecendo un IVE especial ao 25% (ou en caso necesario un Imposto especial ou o seu incremento en 7 puntos) para bens de consumo de luxo, animais vivos non destinados a consumo humano, xoias, abrigos e pezas de pel, aeronaves e embarcacións de vela e motor cuxo uso non se destine ao comercio marítimo ou á pesca profesional, etc.

9.-  Redución do IVE ao tipo super reducido (4%) de todos os alimentos e produtos de primeira necesidade.

10.- Adopción da proposta da Comisión de Finanzas das Asemblea Nacional  Francesa (setembro de 2009) no marco de Presidencia semestral española da UE  para suprimir os billetes de 500 euros e reducir a 3.000 euros as cantidades que se poden pagar en efectivo sen comunicación á administración tributaria dos datos do pagador a partir de 1 de xaneiro de 2011.

11.- Supresión da fiscalizade favorable das SICAV que deben tributar como calquera outra sociedade (así ocorre nas Facendas Forais de Euskadi).

12.-  Equiparación da contribución fiscal das rendas do capital e do traballo.

13.- Introducir medidas de fiscalizade verde para gravar as actividades que prexudiquen o medio ambiente e incentivar as que teñan efectos favorables, de acordo coa proposición de Lei de Fiscalizade Ambiental presentada por EU-ICV o pasado 21 de xullo de 2009.

14.-  Consideración no marco da UE da Taxa Tobin como unha ferramenta para financiar iniciativas industriais innovadoras nos sectores estratéxicos para un desenvolvemento xusto e sostible. Proposición das Directivas correspondentes.

15.- Adopción dun Programa de loita contra a Economía Mergullada e a fraude fiscal co obxectivo de reducir a Economía Mergullada e un total de 12 puntos de PIB no período 2010-2013 e duplicar os resultados na represión da fraude fiscal.

En definitiva esquerda unida demostra que outra política é posíbel cun paquete de medidas fiscais que evita que sexa a maioría social quen pague as consecuencias da crise.



Gabinete de Prensa
Secretaría de Comunicación
Executiva Nacional de Esquerda Unida

Outra economía é posible: Coop57

FINANZAS ÉTICAS EN GALICIA: Presentación dos proxectos Coop57, e Fiare

A sección galega de Coop57 vai desenvolver un acto sobre Finanzas Éticas en Galicia, que terá lugar o día 25 de Maio en VIGO ás 19:30 horas no antigo reitorado do Areal, rúa Oporto nº 1.
Nel se presentarán Coop 57, cooperativa de servizos financeiros éticos e solidarios con sección territorial en Galicia dende hai casi un ano, e Fiare, que traballa por un sistema estatal de banca ética no ámbito da economía solidaria, constituíndose unha territorial en Galicia a principios deste ano.
Gustaríanos contar coa vosa asistencia para que coñezades directamente e participedes destes proxectos de economía ética e solidaria.

(Adxúntase carta de invitación e presentación do proxecto Coop57, sendo o enlace para máis información sobre Fiare:
http://opeto.org/paxina/asociaci%C3%B3n-fiare-gz e www.proyectofiare.com)


UNIÓN  DE COOPERATIVAS DE TRABALLO ASOCIADO UGACOTA
 




Debate sobre as caixas: intervención do Coordenador de Esquerda Unida de Vigo, Rubén Pérez

%d bloggers like this: