MAREA DE VIGO POLA ELIMINACIÓN DO AMIANTO NAS LIÑAS DE ABASTECEMENTO DE AUGA POTABLE.

Marea de Vigo rexistra unha moción para a eliminación do amianto e os seus derivados das infraestruturas municipais con prioridade sobre as liñas de abastecemento de auga potable á poboación.

O Grupo Municipal considera que, dentro das inversións de Aqualia, sexa prioritario a eliminación deste material por enriba de actuacións puramente “ornamentais” .

As tubaxes de fibrocemento a base de fibras de amianto e cemento xeneralizáronse nas redes de auga europeas dende os anos 40, sendo esta unha expresión do auxe económico da industria do cemento e do sector da construción. O fibrocemento ou “amianto-cemento” é un material artificial obtido da mistura de auga, cemento e fibras de amianto, nas que estas representan entre o 10 e o 25% da mistura.

Os síntomas de enfermidade por exposición ao amianto foron durante moitos anos difíciles de detectar, xa que soen aparecer entre os 10 e os 40 anos despois da exposición ao material, Aínda así, desde 1935 coñécense os primeiros traballos que relacionan cientificamente a exposición ao asbesto e o cancro de pulmón. A substancia foi clasificada e recoñecida por organismos internacionais (Oficina internacional para a investigación do cancro, Oficina de Protección ambiental, etc..) como un canceríxeno humano, habendo relación entre a exposición ao asbesto e varios tipos de cancro, como o colonorrectal ou gastrointestinal.

A Directiva Europea 1999/77 do 26 de xullo do 1999 xa limitaba o uso e comercialización de substancias como o amianto, e por extensión, fibrocemento nas tubaxes. A través da orde do 7 de decembro do 2001, en España están prohibido o uso e comercialización de todo tipo de amianto e produtos que o conteñan. Dende 2003, están totalmente prohibidas tanto nos usos como en comercialización, esta vez, pola directiva europea 2003/18/CE, e márcase a súa substitución por outros materiais, dado o potencial perigo no tempo.

Mais, a pesar da prohibición total, en todo o ámbito do estado aínda quedan millóns de toneladas de amianto, que poden supoñer un potencial risco para a saúde. Hai dúas formas de exposición ao amianto: por inhalación (casos de demolicións de estruturas que conteñen amianto, traballos de reparación nelas ou a propia degradación da estrutura) ou por deglutición de fibras de amianto, contidas na auga ao pasar polas tubaxes de fibrocemento.

No caso de Vigo, a pesar da lexislación vixente, a cantidade de tubaxe con fibrocemento existente na cidade é moi alta, o que fai necesario e prioritario a asunción de medidas para erradicalo, así como das estruturas que tamén conten coa substancia, priorizando edificios públicos como escolas ou hospitais.

Mais, o problema non consiste exclusivamente en eliminar o material senón tamén de onde depositalo posteriormente de xeito seguro e sostible, xunto coas medidas que se deben tomar para garantir condicións de salubridade para as/os propias/os traballadoras/es que teñen que manipular e reparar este tipo de instalacións.

Na moción da Marea de Vigo, polo tanto, pídense unha serie de acordos baseados, en primeiro termo, na “realización dunha auditoría-informe sobre a cantidade e situación das conducións de auga potable de fibrocemento existentes nas redes de auga potable do Municipio, así como daqueloutras infraestruturas públicas de competencia municipal que poidan conter amianto ou dalgún dos seus derivados”, a partir do que se establecería un “Plan de Eliminación de amianto ou derivados das infraestruturas públicas municipais e en especial das correspondentes a conducións de auga potable”, establecendo un horizonte temporal próximo a partir do cal a erradicación destes materiais prexudiciais para a saúde sexa un feito.
Tanto para a diagnose da situación como para o Plan de Eliminación do amianto, para a Marea de Vigo é importante que exista colaboración doutras administracións públicas. Do mesmo xeito, pedirase á FEMP que impulse convenios de colaboración entre entidades para facilitar a erradicación destes materiais.

O Grupo Municipal da Marea de Vigo, pedirá ademais que, dentro das inversións da empresa concesionaria, sufragadas con partidas posteriormente amortizadas no prezo do servizo nas facturas da veciñanza viguesa, teña prioridade a eliminación e substitución da tubaxe que conteña amianto, por enriba de ningunha outra inversión “ornamental”, dende logo non prioritaria para a saúde das e dos viguesas/es.

Advertisements

MAREA DE VIGO ALERTA DA PERDA E DETERIORO CULTURAL QUE O MUSEO DE ARTE CONTEMPORÁNEA DE VIGO (MARCO) PODE SUFRIR SEN UN EQUIPO DIRECTOR E UN PROXECTO DEFINIDO E PLANIFICADO.

Rubén Pérez, voceiro do Grupo Municipal, considera que a “batalla de poder do PP e PSOE dende diferentes institucións dentro do Padroado do MARCO pode significar a defunción deste museo como espazo referencial da arte contemporánea en Galicia”.

Para Marea de Vigo, o feito de que o Concello de Vigo acabe asumindo a totalidade do Padroado e a maioría da inversión orzamentaria non pode alterar o proxecto museístico que durante anos, contra todas as dificultades, foron quen de sacar adíante os equipos directores do museo, referenciando a cidade de Vigo mesmo nos máis importantes circuítos de arte contemporánea do estado.

“O feito de que todo o peso económico recaía agora no Concello, que non existise unha vontade de que vellos actores como a Deputación volvesen ao padroado, xunto coa dimisión do actual director e a falla de programación cultural a medio prazo amosa unha grave falla de proposta como contedor cultural para o único museo en Vigo cun nivel de actividade e visitantes aceptable” expón Rubén Pérez

O MARCO, especialmente baixo a dirección de Iñaki Martínez, chegou a facerse un oco xunto a grandes museos de referencia internacional, polo que, a apertura do proceso para a contratación do novo director debe contar necesariamente con criterios de méritos e experiencia. Proxectar unha xestión centralizada dentro da Rede Museística Viguesa é un erro absoluto.

A situación de desamparo do museo era evidente, dados os recortes dos orzamentos pola vía da marcha de diferentes administracións que aportaban recursos, o sistema concesionado a empresas para a xestión das salas, a infrautilidade de espazos como o anexo posterior (agora de uso hostaleiro case en exclusividade), a desaparición da tenda, etc…exemplos todos do que ten vivido o museo nestes últimos anos e, no caso das dotacións orzamentarias, causas da propia situación.

Agora, lamenta Marea de Vigo, o feito de que todo o poder sobre o espazo do MARCO xire en torno as ocorrencias da alcaldía de Vigo, tratando de encaixar exposicións ou eventos que non teñen nada que ver coa arte contemporánea e a súa divulgación colectiva e social, pode supoñer un grave prexuízo cara o propio museo, provocando tanto a perda de identidade como a perda do recoñecemento conseguido durante os pasados anos.

MAREA DE VIGO DENUNCIA QUE EN VIGO NON HAI NIN UNHA VIVENDA PARA EMERXENCIAS POR DESAFIUZAMENTOS, NIN DA XUNTA NIN DO CONCELLO

O Grupo Municipal da Marea de Vigo denuncia que nin Xunta nin Concello teñen a data de hoxe unha soa vivenda na cidade para dar solución urxente ás familias desafiuzadas

Coñecidos os datos do Consello Xeral do Poder Xudicial que falan dun 14, 4% de aumento dos casos de desafiuzamentos en Galicia, a Marea de Vigo denuncia que non exista analogamente un reforzo da loita contra esta problemática con solucións habitacionais dende as administracións con competencias como o Concello de Vigo e a Xunta.

Marea de Vigo ten coñecemento dun novo caso de desafiuzamento en Vigo que pode ter lugar no día de mañá, desafiuzamento coñecido pola administración local ao ter recibido varias peticións de axuda, segundo as persoas afectadas.

Para a Marea de Vigo é urxente a adopción de medidas pro-activas en materia de vivenda por parte do Concello, xa que, por unha banda, a día de hoxe, tanto Concello como Xunta de Galicia recoñecen ás persoas afectadas que “non dispoñen de ningunha vivenda no término municipal de Vigo para estes casos”, e, pola outra, seguen sen aclararse os procesos de acceso ao rexistro de vivenda baleira da Xunta.

É inescusable a inacción do Goberno Municipal cara a veciñanza que se está vendo afectada, día tras día, en multitude de casos de desafiuzamento. Esta falla da responsabilidade natural que debería ter unha administración local como a máis próxima á cidadanía, está sendo paliada polo movemento asociativo, movementos sociais e veciñais que están acompañando ás persoas que se están vendo nestas situacións de emerxencia social e habitacional tan extremas.

Marea de Vigo considera tamén que o destino final dos recursos económicos obtidos das poxas polas 19 vivendas de Rosalía vendidas de xeito irresponsable polo Goberno Municipal, debe ser cara á dotación de máis patrimonio público destinado a que o Concello poida paliar a inexistencia de vivendas de emerxencia social para familias que son expulsadas dos seus fogares, especialmente aquelas onde existen menores e persoas dependentes.

Para substanciar isto, tal e como xa ten anunciado e presentado ante o Pleno a Marea de Vigo, é necesario a creación dun Parque Municipal de Vivenda, que, ademais de contar con vivendas de titularidade municipal, contaría con aquelas que puidesen ser cedidas a súa titularidade ou uso por entidades bancarias, SAREB ou outros organismos públicos mediante convenio.

MAREA DE VIGO CONSIDERA LEXÍTIMA A “MOBILIZACIÓN” POLO AVE DIRECTO A VIGO PERO SERÍA BO QUE ALGUÉN EXPLICARA QUE O QUE CHEGA POR CERDEDO NIN É DIRECTO NIN É AVE

“É bastante sinxelo comprobar, tanto na información de Adif, como na proposta de enxeñeiros ferroviarios e mesmo na proposta dos creadores da variante de Cerdedo, que menos do 65% do trazado é velocidade alta, e, en ningún caso é directo a Vigo, senón que ten que conectar inexorablemente co Eixo Atlántico. No caso da opción Cerdedo, esta conexión sería a mais afastada, situándose entre Pontevedra e Vilagarcía” explica Rubén Pérez, voceiro do Grupo Municipal da Marea de Vigo.

O Grupo Municipal da Marea de Vigo considera lexítima a reivindicación, e mesmo non se mostrou en desacordo no Consello Social da Cidade cando se acordou a reclamación do “AVE por Cerdedo”, mais sigue amosando as súas dúbidas en canto a destinar tal inversión pública ao proxecto, inversión que logo computa a débeda pública e polo tanto condiciona os orzamentos do estado. Non é lóxico máis sacrificio de gastos sociais, sanitarios, educativos, etc… para ter esa variante que, en picos de velocidade, ancho de vía e electrificación non son homologables ao modelo “AVE” ou mesmo a alternativas de velocidade alta como Avant ou Alvia.

“O “AVE” dende fai anos que é unha marca comercial e non un sistema ferroviario, o que hai que definir son as características técnicas de cada tramo”, matiza Rubén Pérez.

Para a Marea de Vigo, tamén é necesario un esforzo cidadá, mais aló das campañas partidarias e mediatizadas do Goberno Municipal, para informarse do que estamos a falar cando alguén argumenta que a variante de Cerdedo é un “AVE directo a Vigo” xa que esta proposta conectaría á velocidade alta (non AVE) na localidade da Portela co eixo atlántico xa existente que conecta Vigo coa Coruña, liña de altas prestacións pero tecnicamente non alta velocidade. Como tampouco é “AVE” o que chega á Coruña e Santiago, por moito que o repita como un “mantra” o alcalde Abel Caballero.

Marea de Vigo anima á veciñanza viguesa a discutir abertamente sobre o modelo ferroviario que precisa a nosa cidade, que por suposto pasa por integrar un sistema de alta velocidade que conte cun traxecto a Madrid en menos de 4 horas pero lembrando que esta infraestrutura compite directamente coa aeroportuaria, na que estamos deitando miles de recursos públicos nesta cidade. Sirva por exemplo que máis do 70% dos viaxeiros actuais do AVE Madrid-Barcelona eran antes os usuarios da ponte aérea Madrid-Barcelona.

Marea de Vigo cre que non se debe empregar a demagoxia con algo tan serio como a inversión pública. O feito de que en verán os hospitais de Vigo pechen camas, que os colexios non teñan equipas docentes e liñas escolares axeitadas, ten moito que ver coa brutal débeda pública, que PP e PSOE consagraron pagar antes que calquera outro gasto social na reforma constitucional do ano 2011, e que ten gran parte de orixe na delirante inversión en autovías sen tráfico, trens sen pasaxeiros e aeroportos sen voos.

Por este motivo, Marea de Vigo pide explorar alternativas que poñan un sistema ferroviario de alta velocidade no prazo de dous anos operativo na nosa cidade, modelo que pode pasar por unha inversión urxente na liña actualmente existente entre Vigo e Ourense, que non precisaría de expropiación ao ser terreos de ADIF, que podería ter unha Avaliación de Impacto Ambiental rápida ao ser unha infraestrutura existente e que, con melloras das curvas, electrificación e desdobre de tramos, podería poñer por debaixo dos 50 min o traxecto Vigo-Ourense, e, ese mesmo tren conectar directamente á alta velocidade con Madrid. Esta inversión sería infinitamente máis asumible en dous exercicios orzamentarios, tendo en conta o criterio de contención do gasto público imposto inxustamente pola UE (e, polo tanto, máis realista) que os 2.300 millóns de euros da variante de Cerdedo.

MAREA DE VIGO COLABORA COA REDE DE SOLIDARIEDADE POPULAR (RSP) NA SÚA CAMPAÑA “NON AO MALTRATO ANIMAL”

Marea de Vigo colabora coa Rede de Solidariedade Popular (RSP) na súa campaña “Non ao maltrato animal”.

Dende o pasado xoves, a RSP recolleu, en diferentes puntos da cidade, alimentos, menciñas para animais como pipetas e colares, así como outros obxectos para o seu coidado como poden ser camas, xoguetes, etc…

Nesta ocasión a RSP colaborou coas protectoras “Villa Peixiños”, en Coruxo, e “Os Biosbardos” en Ponteareas, asociacións que están realizando unha importante labor ao marxe das institucións, dadas as nulas políticas animais que levan a cabo. No Concello de Vigo, non existen políticas de adopción nin mesmo de transparencia con respecto á protección animal, mantendo, ano tras ano, un convenio cunha asociación (empresa privada) sobre a que non se establece ningún tipo de control, mantendo un absoluto escurantismo incluso para as persoas que desexan visitar o lugar, tal e como xa comprobou e denunciou publicamente a Marea de Vigo.

Elisa Pérez, coordinadora da RSP, manifesta que “a solidariedade non só ten que ser para as persoas, senón para todo ser vivente”, mentres destaca o traballo das protectoras, que “fan o seu traballo diariamente, traballo que debe ser ser valorado e polo que hai que agradecer”, fronte as pretensións das institucións por instaurar políticas de xestión privada tamén para a protección animal, convertendo isto nun completo negocio. Elisa Pérez critica tamén que se poidan lexislar sancións a aquelas persoas que dan comida aos animais na rúa e mesmo as acollidas dos mesmos.

Marea de Vigo colaborou cedendo as súas instalacións e con recursos humanos, por medio do seu equipo de medio ambiente. As recollidas fixéronse o xoves e o venres da semana pasada, e distribuídas no día de hoxe e mañá. En total, na recollida, destacaron as doazóns para nais con crías e para as propias crías. En total, obtívose case unha tonelada de comida (á marxe de máis material) nos dous días nos que se estivo nos barrios de Navia e Torrecedeira.

MAREA DE VIGO PÍDELLE AO GOBERNO MUNICIPAL A RECUPERACIÓN DOS CASE 10 MILLÓNS DAS TORRES “IFER”

Marea de Vigo pídelle ao Goberno Municipal a recuperación dos case 10 millóns de euros que lle corresponden ao Concello, e polo tanto á veciñanza viguesa, polo aproveitamento lucrativo das Torres “Ifer”.

Os diferentes gobernos negáronse a cumprir a lexislación vixente e as diferentes sentenzas nas que, conforme á propia lei, dotaban ao Concello do 10% da promoción das torres.

“Xusto nun momento no que o debate sobre a vivenda pública ten tanta relevancia, e xusto no momento no que se vai elaborar un novo Plan Xeral de Ordenación Municipal, a Marea de Vigo considera que xa é o tempo de reclamar para a cidadanía viguesa o que, goberno tras goberno municipal rexeitaron reclamar” afirma Rubén Pérez, voceiro do Grupo Municipal da Marea de Vigo.

O Grupo Municipal da Marea de Vigo, xa en agosto do 2015, preguntara no Pleno do Concello se nesta ocasión íase levar a cabo dita reclamación, obtendo como resposta un simple “fíxose como marcaba a lexislación vixente no momento”. A Marea de Vigo entendeu entón que a resposta debía vir motivada polo convenio que tiñan asinado a Promotora Ifer e o propio concello, onde non existía tal 10%, mais, segundo sinala Rubén Pérez, “a lei está e estaba tamén naquela altura por enriba dun convenio bilateral. E dicir, ou o convenio é ilegal, ou simplemente non reflectía esa parte, o que non exime do seu cumprimento”

No seu día, a propia promotora Ifer tratou incluso de “saltarse” a lei nese aspecto, amarrándose ao citado convenio urbanístico.

Dito convenio tamén foi requirido polo Grupo Municipal da Marea de Vigo, hai xa máis dun ano, así como os planos que puideran clarificar as/os verdadeiras/os propietarias/os dos terreos afectados na promoción. Para ambas cousas, a Marea de Vigo obtivo o silencio como resposta.

Ademais destas peticións, hai un feito que, para a Marea de Vigo sería aclaratorio, que non é outro que saber si existe licenza de actividade nas torres, e no caso de non existir, os motivos.

Calquera intento de legalización de todo o ámbito, debería pasar polo reparto equitativo de cargas urbanísticas e beneficios, pola redacción do proxecto de compensación e pola clarificación da propiedade dos terreos, ademais de facer a reclamación que, tal e como fixo Adif (Ministerio de Fomento) reclamando o que lle corresponde á entidade (sentenza 629/2015 do TSXG) o Concello tería que facer, reclamando, neste caso, o devandito 10% de aproveitamento lucrativo.

Para o Grupo Municipal da Marea de Vigo, é especialmente grave que, dende o ano 1996, coñecida a sentenza xa naquela altura polo propio Concello de Vigo, estiveron, todos os diferentes gobernos que pasaron polo Concello, “escurrendo o vulto, facendo varias modificacións e tratando así encaixar e legalizar o que non pode ser legalizado. Mais o máis grave de todo é que, en definitiva, unha promotora privada apropiouse dunha gran cantidade de diñeiro pertencente á veciñanza de Vigo, para o que contaron coa interesada conivencia das persoas que din representar a dita veciñanza” remata Rubén Pérez.

MAREA DE VIGO SOBRE A DISPOSICIÓN CONTIDA NOS ORZAMENTOS DO ESTADO QUE IMPIDE A REMUNICIPALIZACIÓN DE SERVIZOS PÚBLICOS

Marea de Vigo considera que a disposición adicional 27 do proxecto de orzamento do Estado supón hipotecar o futuro de cidades como Vigo, impedindo de facto a remunicipalización de servizos públicos.

“A FEMP e o seu presidente, Abel Caballero deberían comezar un calendario de mobilizacións ante o triunfo dos intereses privados sobre o público” afirma Rubén Pérez, voceiro do Grupo Municipal da Marea de Vigo

Ademais de supoñer un 32% menos en inversións para Galicia, estes Orzamentos Xerais do Estado de 2017 conteñen un “dardo envelenado” para o municipalismo ao conter unha medida absolutamente lesiva para aqueles concellos que decidan remunicipalizar servizos públicos en mans de empresas privadas.

Esta medida, en forma de disposición adicional, segundo Rubén Pérez, “chega curiosamente nun contexto no que cada días máis entidades locais dan inicio á recuperación de concesións, especialmente as relacionadas co subministro de auga, ORA, limpeza viaria, parques e xardíns, etc…É curioso como despois de non poder impedir pola vía da impugnación dos procesos administrativos iniciados en cidades como Zaragoza, Santiago de Compostela, Valladolid, etc… o Ministerio de Facenda e o goberno do PP atacan con esta fórmula de impedir consolidar os cadros de persoal das empresas concesionarias se son remunicipalizadas. Esta disposición adicional 27 é a resposta dun goberno neoliberal ás necesidades dos intereses económicos do neoliberalismo”

Esta disposición, breve pero clara, pon evidentes limitacións a incorporar persoal laboral ao sector público xa que, coa entrada en vigor da lei de orzamentos e curiosamente coa vixencia indefinida da mesma disposición, evita que noutros orzamentos poida emendarse e as administracións públicas non poderían considerar como empregados públicos nin incorporar como tales aos traballadores e traballadoras das contratas públicas se o concello en cuestión decide remunicipalizar o servizo despois dun rescate ou a fin da concesión. Mesmo trata de eliminar o dereito de subrogación contido nos convenios ou pregos se o servizo é xestionado dende o público.

Marea de Vigo considera que o alcalde de Vigo debería dar un “golpe de autoridade na FEMP” para parar esta nova agresión aos concellos do Estado e que Vigo se sume á campaña de denuncia que concellos como Madrid, Barcelona, Valencia, Zaragoza, A Coruña e Terrassa presentaron xa no Congreso dos Deputados. Mais para iso, debería comezar pola súa propia casa, posto que as políticas que se levan a cabo no Concello de Vigo con respecto á contratación pública están diametralmente en contra do concepto da remunicipalización, incluso en contra do concepto de “control do público”, xa que, nin as ferramentas que existen para tal fin, puxéronse a funcionar nos últimos anos.

%d bloggers like this: