ESQUERDA UNIDA XA TEN MÁIS DE 7.000 FIRMAS DE VIGUESES PEDINDO UN REFERENDUM SOBRE A AMPLIACIÓN DA CONCESIÓN DO SANEAMENTO E A AGUA A AQUALIA

EU considera que el informe municipal presentado esta semana é un “fraude esperado” e que os acordos do pleno para tarificar soamente por consumo tomábanse co coñecemento dos tres grupos que sen tocar a concesión é imposible facelo. EU lembra que o que non paguemos os vigueses no recibo de Aqualia, esta o cobra directamente do Concello en forma de indemnización como así o fai Vitrasa no bonobús e nas lanzadeiras.

EU sigue recollendo sinaturas para pedir un referendo, fórmula presente no Regulamento de Participación cidadá, de vigueses e viguesas para solicitar que esta ampliación de concesión (que legalmente aínda non pasou por pleno) seña sometida a referendo municipal.

aqualiaEsquerda Unida está informando á cidadanía de cómo as presións que grandes corporacións como FCC fixeron ao goberno socialista de Felipe Gonzalez a nos anos 90 para que ser privatizaran todos os servizos públicos municipais non fóron alleas aos gobernos locais e en Vigo a corporación presidida por Manuel Soto decidíu privatizar o servizo en 1990 dando lugar a SERAGUA, empresa privada que modificaba sustancialmente o xeito non só de xestionar o servizo senón de FACTURALO, empezando a funcionar en adiante o sistema de pago por bloques que introducía o feito de que pagábase un primerio bloque de 30 metros cúbicos aínda que a maioría dos veciños e veciñas non chegaban a tal consumo.

O negocio da auga privatizada foi vento en popa, FFC fíxose con gran parte dos servicios en grandes e medianos municipios e en 2001 creou un novo grupo chamado AQUALIA que convertíuse nun auténtico lobby con poder ante concellos e partidos políticos representados.

O propio plego de concesión establecía unha serie de medidas que deixaron ao concello sen capacidade negociadora ante AQUALIA, sobre todo ao establecer un tope máximo de inversión en obra (saldo agotado fai anos) e a permitir unha tarifa abusiva e que non contribúe ao aforro,  por poñer un exemplo: unha familia que consuma 10m3 e unha que consuman 30m3 pagan case o mesmo. Xa que a primeira paga 34,24 euros/bimestre e a segunda 30m3 paga 38,42 euros. O truco está en establecer un primeiro bloque de 30m3, sendo esa pequena diferencia ó “canon de saneamento”, xa que por “abastecemento”, “saneamento”e “cota fixa” páganse 32,15 euros aínda que non abras nin un grifo.

EU considera que a irresponsabilidade do goberno municipal na ampliación por cinco anos máis da concesión incapacita ao goberno local de conquerir calqueira solución a este problema.

RUBÉN PÉREZ (EU): QUE SE PRORROGUE Á CONCESIÓN A AQUALIA A CAMBIO DE INVERSIÓN EN OBRA PÚBLICA É INDIGNANTE. A APERTURA DUN NOVO CONCURSO PÚBLICO É IMPRESCINDIBLE PARA GARANTIR UN SERVICIO DE AUGA E SANEAMENTO SOSTIBLE, PÚBLICO E SOCIAL

ESQUERDA UNIDA di que unha prórroga dunha concesión que consagra tramos de consumo intolerables para as economías familiares é unha noticia negativa ao tempo que estudará a legalidade de dita prórroga”.

Para EU os incrementos de tarifas dende a privatización do servicio nos 90 foron monumentais, sobre todo nunha cidade donde a maioría das familias consume realmente menos de eses 30 metros cúbicos fixo de agua que se aplica ao primeiro tramo da tarifa. Igualmente a excusa da empresa do agotamento das inversións recollidas no plego fai que dende anos non se melloren acometidas e se mellore a rede ante a indiferencia cómplice das corporacións que fóronse sucedendo con maiorías do PSOE, BNG e PP.

Para EU, a finalización da concesión de AQUALIA é un momento idóneo para plantexar a volta a unha EMPRESA MUNICIPAL DE AUGAS e evitar xestión privada de calquera das fases do ciclo integral da auga e polo tanto o artellamento dunha política de taxas e canons claramente progresiva. Consideraos que é necesario un novo modelo de xestión que incentive o aforro no uso doméstico, de servicios e industrial, que obrigue ás industrias á depuración selectiva das súas augas residuais e a reciclalas correctamente, que obrigue a reutilizar a auga depurada na EDAR, aireada e saneada, para usos de xardiñería e limpeza de rúas.

Para o coordenador local de EU, Rubén Pérez. “Non podemos permitir que unha empresa privada siga empregando as malas decisións políticas: privatizacións, plegos con cláusulas desventaxosas para o Concello…. como escudo para enriquecerse á costa dun dereito como é a auga, un dereito que ten que ser, como tal, público e que busque a xustiza impositiva na sua sustentabilidade económica”.

ESQUERDA UNIDA DE VIGO APOIA A INICIATIVA CIDADÁ EUROPEA PROMOVIDA POR CC.OO E UXT “A AUGA É UN DEREITO HUMANO”

O procedemento da iniciativa, impulsada pola Federación Europea de Servizos Públicos (EPSU), é un novo mecanismo de participación da cidadanía europea, que require o respaldo dun millón de firmas de 9 Estados Membro, cun 1% do censo de cada un deles.

Esquerda Unida mostrou o seu apoio á iniciativa “A auga é un dereito humano” (Water is a Human Right), promovida por CC.OO e UXT en España, e impulsada pola Federación Europea de Servizos Públicos (EPSU), que se desenvolve a través dun novo mecanismo de participación da cidadanía europea na política comunitaria que entrou en funcionamento o 1 de abril de 2012, e polo cal a Comisión Europea ha de ter en conta a petición presentada por unha organización legilitimada para iso, cando conte co respaldo dun millón de firmas representativas de 9 Estados Membros, e cun 1% do censo de cada un. En España o obxectivo mínimo son 50.000 firmas.

A iniciativa “A auga é un dereito humano” pretende lograr que “o acceso ao auga sexa considerado un dereito humano básico na Unión Europea como xa fixo Nacións Unidas a escala planetaria”. Como consecuencia, “a Comisión Europea debe lexislar coa finalidade de evitar que a auga sexa tratada como unha mercadoría e co obxectivo de que sexa considerada un “servizo básico”. Así mesmo, a iniciativa trata de restrinxir no ámbito europeo os abusos do mercado e das empresas e a privatización do abastecemento e saneamento.

Na proposta presentada á Comisión Europea, solicítase, entre outras cuestións, “incluír o dereito humano á auga e saneamento en todas as comunicacións relativas á auga, garantir servizos de auga (segura, saudable e económica) e saneamento para todas as persoas da UE e renunciar á comercialización dos servizos de auga, mediante a súa exclusión das normas do mercado interior”.

A través da web da iniciativa ‘www.right2water.eu‘ está a levarse un rexistro previo das persoas interesadas en participar.

ESQUERDA UNIDA SÚMASE AO DIA MUNDIAL DA AUGA (XOVES 22 DE MARZO) DEFENDENDO A REMUNICIPALIZACIÓN DA AUGA E O SANEAMENTO EN VIGO

EU sacará mañá XOVES 22 á rúa de novo mesas para recoller sinaturas pedindo O REFERENDO MUNICIPAL sobre a prórroga a AQUALIA e defendendo unha xestión pública e eficaz do suministro de auga e o seneamento en Vigo

A área comarcal de Medio Ambente de EU de Vigo considera que a Declaración da Esquerda Europea con ocasión do Foro Alternativo Mundial da auga celebrado en Marsella, Francia, do 14 ao 17 de marzo de 2012 é a demostración de que hai un forte movemento social comprometido na defensa dos recursos naturais e os bens comúns da humanidade, onde destaca de forma especial a auga, un recurso vital e escaso. O FORO suliñou que do mesmo xeito que o aire, o sol e os bosques, a auga é un recurso da humanidade que debe preservarse para manter os ecosistemas que permiten a vida sobre a Terra. A auga non é, en ningún caso, unha mercadoría.

EU defende con firmeza o dereito inalienable ao auga como dereito humano e ben común da humanidade, comprometida na loita por lograr a propiedade e xestión pública da auga e dos servizos de saneamento que eviten a degradación e faciliten a reutilización deste recurso. A crise actual do capitalismo neoliberal pon en perigo o conxunto dos recursos naturais e os bens de propiedade común. Vemos, por exemplo, aos gobernos europeos utilizar a crise como pretexto para establecer un proceso brutal de privatizacións sen límite e en todos os ámbitos. Converteron a débeda pública na punta de lanza do mecanismo destinado a privatizar todo o público, como nos mostra con toda crueza o caso de Grecia, onde en dous meses privatizaranse todas as entidades públicas que xestionan a auga.

Para EU, a implicación da cidadanía, como usuarias da auga, das asociacións ecoloxistas, dos sindicatos, das asociacións veciñais e das administracións públicas locais, é un obxectivo esencial na loita contra a ameaza de privatización. Por iso apoia a ampla loita social que se desenvolve en Europa en defensa da auga e, sobre todo, apoia o método do referendum promovido desde a base da sociedade que abre a consulta a toda a cidadanía sobre a propiedade e xestión pública da auga (Italia, Portugal, España, Francia,).

Todos os partidos de esquerda reunidos en Marsella consideran que só un verdadeiro servizo público pode garantir o dereito á auga. Este servizo público ten que fundarse sobre unha organización descentralizada e controlada localmente polos plenos municipais e parlamentos autonómicos, acódelas usuarias e o mundo do traballo. Isto non pode ser realizado máis que co soporte financeiro do estado nos ámbitos autonómicos, estatais e europeos, colectivizando os medios para facilitar a repartición de cargas de forma xusta e solidaria, con acceso universal e equitativo á auga e ao saneamento independentemente do lugar onde se viva, creando a formación profesional regulada na área do coñecemento relativa á auga e desenvolvendo a investigación científica pública neste terreo xa que hoxe está acaparada pola multinacionais da auga. Na práctica, o devandito tradúcese na garantía de acceso á cantidade mínima de auga que necesita cada persoa para vivir (50 litros de auga por día e persoa segundo a recomendación de Nacións Unidas), e nunha xestión que diferencia os usos da auga (domésticos, agrícolas, industriais, de luxo,…) como resposta ao interese xeral da cidadanía.

EU considera que o exemplo da xestión da auga en Vigo, privatizada e xestionada pola empresa AQUALIA, fai necesario abordar xa a nivel local estas ideas que están extendéndose por toda europa de defender un modelo público, eficiente e medioambientalmente sostible.

ÁREA DE MEDIO AMBIENTE DE EU VIGO

ESQUERDA UNIDA INICIA UNHA CAMPAÑA DE INFORMACIÓN E DE RECOLLERÁ SINATURAS PARA SOLICITAR QUE A PRÓRROGA A AQUALIA SEXA SOMETIDA Á “CONSULTA CIDADÁ”

EU pretende recoller o 8% de sinaturas do censo electoral de Vigo tal e como solicita o ARTIGO 35 do Regulamento de Participación cidadá de Vigo e a Lei Orgánica 2/1980 sobre referendos e as súas modalidades. A campaña de recollida de sinaturas que desenvolverase por todos os barrios e parroquias de Vigo estará acompañada do reparto de 10.000 folletos informativos sobre as alternativas á xestión privada da auga que ESQUERDA UNIDA defende.

O coordenador local de ESQUERDA UNIDA de Vigo Rubén Pérez e Eva Solla, da executiva local de EU presentaron onte a campaña de recollida de sinaturas e reparto de información recordando que estamos ante un problema serio de calidade de servicio e de oportunidade para facer da auga e o saneamento non un negocio senón un servicio público eficiente. Rubén Pérez considera indispensable que a esquerda alternativa de unha batalla frontal contra a xestión privada de servicios públicos nun momento no que, nos ámbitos municipais, a eficiencia económica e social
son indispensables.

EU suliña que moitas persoas descoñecen que o servicio de auga e saneamento en Vigo foi xestionado por unha empresa pública ate que de xeito interesado foi privatizada polo goberno municipal. Estamos ante un feito non aillado senón que foi un proceso que se viviu de xeito análogo en moitos paises europeos, os mesmos, como Italia ou Francia, que agora cuestionan estas privatizacións e comenzan o proceso de remunicipalización da auga. Incluso Italia celebrou un
referendo para vincular definitivamente a auga ao sector público e impedir á privatización da mesma.

EU pretende que sexa dende a participación cidadá e o referendo público dende onde parta a defensa dunha remunicipalización do servicio de augas e saneamento de Vigo, polo tanto recollerá sinaturas de acordo co artigo Artigo 35 do REGULAMENTO DE PARTICIPACIÓN CIDADÁ:

Correspóndelle ao Concello realizar os trámites pertinentes para celebrar a consulta cidadá sobre materias da súa competencia.

Tamén se poderá celebrar consulta cidadá a petición colectiva, asinada por un mínimo de veciños non inferior ao 8% do censo electoral municipal, logo da resolución dos acordos interesados. Todo o que non prevé este artigo regularase conforme o disposto na lexislación estatal ou da Comunidade Autónoma, especialmente a Lei Orgánica 2/1980 de 18 de xaneiro, regulamentadora das diferentes modalidades de referendo.

ESQUERDA UNIDA DE VIGO APOSTA POLO MODELO FRANCÉS ACTUAL DA XESTIÓN DE AGUAS POLO QUE DEFENDERÁ A REMUNICIPALIZACIÓN ANTES QUE A PRÓRROGA A INTERESES PRIVADOS COMO AQUALIA EN VIGO.

ESQUERDA UNIDA recorda que en Francia dende 2000 e tras centos de denuncias dos procesos de privatizacións dos anos 80 e 90 (alguns deles con condenas de cárcere como no caso da privatización do servicio de augas de Grenoble) centos de concellos franceses están recuperando o servicio municipal de augas, entre eles París que dende 2010 xestiona públicamente o servicio ao entender que o custe de xestión privado era un 25% máis elevado. EU pide que este mesmo modelo (evaluación real do custe privado) se aplique a AQUALIA para evitar o sobrecuste aos veciños e veciñas por intereses especulativos privados.
 
Para o coordenador local de EU en Vigo, Rubén Pérez de non derrotar o anuncio do goberno do PSOE en Vigo de ampliar ate 2020 a concesión a empresa privada AQUALIA do servicio de augas e saneamento de Vigo, (concesión que remataba en 2015) estaríamos diante dunha oportunidade perdida para facer deste servicio non un negocio senón un xeito sostible, social e público orientado ao interés xeral da cidade. EU, engadíu Rubén Pérez repartirá miles de pasquíns na cidade explicando as posibilidades de outra política pública de auga e saneamento (adxuntase a esta nota)
 
A finalización da concesión de AQUALIA en 2015 é un momento idóneo para plantexar a volta a unha EMPRESA MUNICIPAL DE AUGAS e evitar xestión privada de calquera das fases do ciclo integral da auga e polo tanto o artellamento dunha política de taxas e canons claramente progresiva. Porque deste xeito podemos xestionar adecuadamente a demanda de auga nos fogares, oficinas, hostalaría, comercios e empresas coñecento previamente o consumo de auga e comparalo co consumo medio diario por persoa. Este modelo de remunicipalización dende 2000 o están aplicando moitos concellos franceses (París en 2010)  ante a evidencia que o servizo privado era costoso tanto para o concello como para o cidadán.
 
É necesario un novo modelo de xestión que incentive o aforro no uso doméstico, de servicios e industrial, que obrigue ás industrias á depuración selectiva das súas augas residuais e a reciclalas correctamente, que obrigue a reutilizar a auga depurada na EDAR, aireada e saneada,  para usos de xardiñería e limpeza de rúas. Hoxe unha familia que consuma 10 m3 paga 34,24 euros/bimestre e unha familia que consuma 30 m3 paga 38,42 euros, esa pequena diferencia se debe sólo ó “canon de saneamento”, xa que por “abastecemento”, “saneamento”e “cota fixa” páganse 32,15 euros ainda que teñas a casa pechada. SE CONSUMIRAMOS O QUE PAGAMOS OS NOSOS ENCOROS ESTARÍAN BALEIROS.
 
Dende un punto de vista social, dado que se trata dun recurso vital, sería lóxico que houbera un consumo mínimo gratuíto, e partir de haí unha forte progresividade da tarifa de xeito que se incentivase o aforro de auga, e pagase máis en termos absolutos e relativos, quen máis consume.
 
Si houbera un suministro de auga non potable para uso industrial, agrícola e gandeiro, aforraríase enerxía e poderíase suministrar auga máis barata para estes usos. Aínda que para regadío deberase utilizar a procedente do sistema de regadío. Ese suministro sería máis factible si existise en Vigo unha ordenación do territorio que permitise a localización e concentración desas actividades.

MOTIVOS PARA INDIGNARSE ANTE A PRÓRROGA DE AQUALIA EN VIGO

O recente anuncio do goberno do PSOE en Vigo de ampliar ate 2020 a concesión a empresa privada AQUALIA do servicio de augas e saneamento de Vigo, (concesión que remataba en 2015) supón unha oportunidade perdida para facer deste servicio non un negocio senón un xeito sostible, social e público orientado ao interés xeral da cidade.

Dende fai anos ESQUERDA UNIDA ven denunciado o encarecemento e o interesese económico da xestión pública da auga, que é un recurso natural e un ben universal polo que o acceso a ela ten que ser garantido como un dereito humán

A finalización da concesión de AQUALIA era un momento idóneo para plantexar a volta a unha EMPRESA MUNICIPAL DE AUGAS e evitar xestión privada de calquera das fases do ciclo integral da auga e polo tanto o artellamento dunha política de taxas e canons claramente progresiva. Porque deste xeito podemos xestionar adecuadamente a demanda de auga nos fogares, oficinas, hostalaría, comercios e empresas coñecento previamente o consumo de auga e comparalo co consumo medio diario por persoa.

Por poñer un exemplo no estado español estímase un consumo medio diario por persoa de 157 litros por persoa e, con todo, o consumo medio por persoa que se considera eficiente é de 100 a 120 litros por persoa.

Unha vez coñecido o consumo, e o seu carácter de excesivo ou non, débese realizar un seguimento da súa evolución no tempo, o que permitirá coñecer as eventuais fugas ou as anomalías nas instalacións e nos aparellos sanitarios.

Desde o Goberno Municipal débese impulsar a revisión dos hábitos de consumo e a implantación dos cambios tecnolóxicos necesarios, chegando a establecer os hábitos de consumo máis eficientes e as modificacións que deberían efectuarse nas instalacións.

Ante todo hai que ter sempre presente a situación crítica da auga como recurso, que ha de ter unha calidade suficiente para o abastecimento humano, agrícola, gandeiro e industrial e para o medio natural.

O Embalse do Oitabén e de Zamáns están suministrando a varios concellos, con arbitrariedade no servicio e nas cargas presupostarias. É necesario mancomunar a xestión deses embalses, con carga proporcional as necesidades de cada concello. En caso de sequía prolongada ditos embalses xa non poderán asegurar os actuais estándares de consumo para toda-la comarca.

Dende que se privatizou a auga en Decembro de 1990, o recibo da auga en Vigo aumentou nun 73%, máis do doble ca inflacción.

Tomando base 100 o precio do recibo bimensual con un consumo de 30 m3 para xaneiro de 1999, o precio dese recibo era 147 en xaneiro de 1995 e 173 en xaneiro de 1999. Vese que a suba estivo igualmente repartida en relación á inflacción co PSOE e co PP. Dende o punto de vista dunha xestión ambiental que pretenda o incentiva-lo aforro dese recurso básico é absurdo que se pague sobre un consumo mínimo de 30 m3/recibo bimensual ainda que o consumo sea menor.

Dende un punto de vista social, dado que se trata dun recurso vital, sería lóxico que houbera un consumo mínimo gratuíto, e partir de haí unha forte progresividade da tarifa de xeito que se incentivase o aforro de auga, e pagase máis en termos absolutos e relativos, quen máis consume.

Si houbera un suministro de auga non potable para uso industrial, agrícola e gandeiro, aforraríase enerxía e poderíase suministrar auga máis barata para estes usos. Aínda que para regadío deberase utilizar a procedente do sistema de regadío. Ese suministro sería máis factible si existise en Vigo unha ordenación do territorio que permitise a localización e concentración desas actividades.

Parte deses suministros poderían ser con auga reciclada de depuradoras, o que permitiría un notable aforro en termos de contaminación e económicos.

Aumentar o tempo da actual concesionaria que non ten ningún intereses en facer un servicio público e si un negocio é política que está nas antípodas do progresismo económico e social

ESQUERDA UNIDA CONSIDERA INAPLAZABLE A CONCRECCIÓN DUNHA NOVA CULTURA DA AUGA EN VIGO

Rubén Pérez recorda que existía no rural vigués un valiosísimo sistema de rego en forma de pequenos afluentes e que paulatinamente foi conectado a rede de sumidoiros polo Concello en vez de crear lagunizacións e balsas de reserva. O propio concello en 2007 estimou esta auga que se perde directamente á rede en 180.000 litros de auga diaria.

Para ESQUERDA UNIDA esta nova cultura da auga pasa por dar uso os miles de litros de auga depurada que se verten dende o emisario submarino da depuradora en forma de litros de auga para baldeo de rúas en vez de delipidar miles de litros de auga de rede. Case 800.000 litros de auga da rede potable empréganse cada día en baldeo de rúas. Igualmente para ESQUERDA UNIDA é alucinante que coas humanizacións se axardinaran moitas rúas con superficies vexetais que requiren regos constantes en vez de especies que non precises de tanta auga.

Rubén Pérez, coordenador local de EU en Vigo salientou que nos próximos anos vence a concesión da empresa privada ACUALIA sobre o servicio de augas en Vigo, polo que é un momento inmellorable para que se municipalice este servicio, creando una empresa municipal de augas que acabe co inxusto e medioambientalmente perigoso sistema de cálculo do consumo sobre 30 metros cúbicos lineais porque non fomenta o aforro das familias. EU recorda que en Vigo todos pagamos de base 30 metros cúbicos no recibo de auga aínda que non se consuman polo que resulta dificil fomentar. ESQUERDA UNIDA considera perentorio retirar ás empresas privadas con ánimo de lucro dos servicios públicos sensibles como é o da auga e o saneamento.

ESQUERDA UNIDA CONSIDERA UXENTE CONCRETAR AS SEGUINTES MEDIDAS:

1. Aprobación no pleno do concello dunha ORDENANZA DE AFORRO DE AGUA elaborada pluralmente cos colectivos ecoloxistas, mancomunidades de montes e movemento veciñal.
2. Riguroso análise biolóxico das augas depuradas polas EDAR de Vigo para confirmar que poden ser empregadas polo servicio de limpeza de rúas para baldeos
3. Realizar baldeos en días alternos e non diarios
4. Sustitución das zonas axardinadas das especies con grandes necesidades de rego (flores de tempada por exemplo). Crear nas zonas axardinadas zonas de sombra que reduzan o efecto desencante do sol
5. Apertura dun estudo económico-financeiro para o rescate público da concesión municipal de augas
6. Recuperación do sistema de regatos do rural vigues e recanalización das augas para balsas e lagunizacións para usos múltiples (agrarios, industriais,..)
7. Peche das duchas das praias (innecesarias e de consumo excesivo)
8. Inspección en todas as industrias de lavado: lavandarías, autolavados de coches,.. para comprobar que dispoñen das obligatorias medidas de aforro de auga.

ESQUERDA UNIDA CONSIDERA QUE O DEBATE DA FUTURA ÁREA METROPOLITANA NON PODE SUSCRIBIRSE A QUEN A PRESIDE SENÓN SE A XESTIÓN DOS SERVIZOS E RECURSOS SERÁ PÚBLICA OU PRIVATIZADA.

Para o coordenador local de ESQUERDA UNIDA de Vigo Rubén Pérez o discurso personalista sobre quen presidirá á área metropolitana é vergoñento sobre todo se nin siquera se ten artellado se os servicios metropolitanos: auga, transporte, residuos, ect… se van a xestionar dende o público ou serán privatizados para seguir perdendo control público sobre os servicios sociais básicos.

ESQUERDA UNIDA considera que as forzas de esquerda teñen que reclamar un órgano de xestión da área metropolitana colectivo e horizontal que non esté supeditado a órganos presidencialista e que sexa superador do modelo oscurantista e vertical que teñen implantados os concellos inscritos na futura área metropolitana. A cidadanía descoñece aínda a formulación do plan da Xunta polo que o primeiro esforzo debería ser dar a coñecer en que consiste este importante desenvolvemento administrativo e as decisivas repercusións socio-económicas para o futuro de Vigo. Que os debates sexan en torno “a ver cantos representantes ten o BNG, o PSOE ou o PP, cando nin siquera se coñece o entramado institucional da futura área que determinará en que concellos haberá máis actuacións de infraestructuras e servicios é delirante, suliñou Rubén Pérez.

ESQUERDA UNIDA defende abertamente a viabilidade social e económica da futura área metropolitana en tanto en canto está en liza o futuro e viabilidade dos concellos actuais: con serias deficiencias para afrontar a dotación de servicios esenciais como a auga, o transporte público, a lei de dependencia e outras actuacións que hoxe en día, co recurte de transferencias e ingresos impositivos dos concellos está en grave amenaza. EU cree firmemente que a creación de grandes empresas públicas metropolitanas é o “cabalo de troia” para vencer o desemprego que na nosa comarca xa ten trazos de convertirse en endémico como en comarcas como Ferrol ou Cádiz. As potencialidades da área metropolitana non poden quedar solapadas polo discurso localista e populista dalgúns líderes políticos. EU pide seriedade aos partidos presentes nas corporacións locais da área metropolitana.

Seguir este blog

Recibe aviso de cada artigo novo no teu correo electrónico.

Únete aos outros 35 segidores

%d bloggers like this: